Uitstelgedrag (4)

Hoe moet ik beginnen?

Er zijn mensen die ergens aan willen beginnen, maar die niet weten hoe ze aan de klus moeten beginnen. Wat is de eerste stap? Dan is het handig als je iemand in de buurt hebt die voor jou de chaos in je hoofd systematiseert.

Denk aan de kleuter die iets op moet ruimen. Dan helpt het als mamma de kleuter helpt om een begin te maken en te sorteren: wat komt eerst en wat komt er daarna?

Of als je aan een puzzel begint: doe je dat willekeurig, pak je als een kop zonder kop alle stukjes, of begin je bijvoorbeeld met de randen te leggen?

Grote projecten vragen om meedenkers die helpen bij een systematische stapsgewijze aanpak van de opdracht. Zit je zelf teveel in het thema, dan is het vaak moeilijk om het overzicht goed in de gaten te houden.

Hoe moet ik eindigen?

Er zijn ook mensen die ergens aan beginnen en die het niet afmaken. Dat kan te maken hebben met afleidbaarheid. Maar het kan ook zo zijn dat je niet weet wanneer iets af is. Of dat de finishing touch niet kan worden uitgevoerd.

Dat laatste zie je bij veel klussers. Vol goede moed beginnen ze aan het verbouwen van hun huis. Maar ze hebben niet het goede materiaal om de klus te klaren en niet voldoende geld om de aannemer te betalen. Zo was er in een TV programma een meneer die zijn huis al 20 jaar aan het verbouwen was. Hij hoopte dat er vanzelf een vriendin binnen zou vliegen als hij haar een kant en klaar huis aan kon bieden, maar het kwam er niet van. Inmiddels had hij Abraham al gezien.

Deze klusser was dus wel begonnen, maar het was onmogelijk om het werk af te krijgen. Geen geld en geen goede spullen. Maar ook een veel te groot project. Dat heeft dan weer met plannen en organiseren te maken. Volgens de gegevens had deze meneer een lichte verstandelijke beperking.

Een tweede factor waarom mensen een klus niet afronden is die van het perfectionisme. Er mag geen enkele fout in zitten. Het is nooit goed genoeg. Het kan altijd beter.

Zijdelings raakt dit gegeven aan het thema ‘expressed emotion’. Als je denkt dat het een ramp is als je een fout maakt zul je veel moeite hebben om een klus te klaren. Je moet voortdurend checken of je toch niet iets over het hoofd hebt gezien. Maar is het maken van een fout een ramp? Als je ergens een fout (in) maakt, stel je dan vervolgens niets meer voor?

Voordat ik de verdenking op me laad dat ik deze serie blogs niet af kan ronden stop ik er maar eens mee.

Ik vermeld tenslotte nog slechts de titel van het boek dat ik in deze serie gebruikt heb.

Daniel Levitin: Een opgeruimde geest (Atlas Contact, 2015)

Advertenties

Auteur: henk50

Ik ben GZ-psycholoog. Sinds 1975 werk ik in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s