Begeleiding van kinderen die onveilig gehecht zijn (slot)

Wat hebben begeleiders nodig?

Iedere keer opnieuw blijkt dat het werk met mensen met een verstoorde hechting hoge eisen stelt aan begeleiders. Je komt jezelf steeds weer tegen.

1) Het werk vraagt dan ook om een grote mate van emotionele draagkracht van de kant van de begeleiders. Je moet een redelijke mate van volwassenheid hebben bereikt.

Raak je emotioneel teveel onder de indruk van alles wat deze kinderen is overkomen dan kom je onvoldoende aan het begrenzen toe (in hechtingstermen: de sensitiviteit gaat ten koste van de responsiviteit). Je laat dan ook ontwikkelings-mogelijkheden liggen.

2) Daarnaast is een omgeving (organisatie) nodig die oog en waardering heeft voor de emotioneel belastende kanten van het werk. Dat wil zeggen dat er ruimte moet zijn om met elkaar ‘te delen’ door opleiding, intervisie en supervisie.

3) Je moet als begeleider een wissel kunnen maken als je op een bepaald moment vast komt te zitten en als je niet meer in staat bent om ‘met een voldoende lage Expressed Emotion’ te werken. Dat wil zeggen dat er ruimte moet zijn om tijdelijk (een uurtje, misschien wel een aantal maanden) de zorg aan een ander over te dragen.

4) Je hebt als begeleider een thuisfront nodig dat niet te zeer een emotioneel appél op jou doet. Als er thuis grote spanningen of veel emotionele zorgen zijn of als je een kind hebt dat in een bepaalde fase een sterk beroep op jou doet wordt het werk met mensen met een ernstig verstoorde hechting al gauw te belastend. Je moet eigenlijk iets ‘over’ hebben om dit werk te kunnen doen.

5) En tenslotte, maar misschien wel de eerste factor: een goed en veilig team vormt de basis voor dit werk.

Ik vergelijk het wel eens met het volgende voorbeeld.

Mensen met een ernstig verstoorde hechting lijken op een huis waarvan de muren op instorten staan. Er staan steigers om het huis die de muren stutten. Die steigers houden elkaar op de hoeken vast met verbindingsstukken. Die verbindingsstukken staan symbool voor de samenwerking van het team. Als de stukken elkaar niet goed vasthouden storten de steigers (de teamleden) in.

Niet lang daarna zal het huis instorten. Het kind is weer terug bij ‘af’ omdat de draagkracht van de teamleden onvoldoende was.

Gelukkig kan het ook anders. Ieder steentje dat je bouwt aan de hechting is een stapje in de ontwikkeling van het kind.

Advertenties

Auteur: henk50

Ik ben GZ-psycholoog. Sinds 1975 werk ik in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s