Begeleiding van kinderen die onveilig gehecht zijn (3)

Valkuilen in de aanpak

1) Eén van de thema’s waar ik me zelf steeds in vergis is dat het ‘zo gezellig mogelijk moet zijn’.

Kinderen met een verstoorde hechting kunnen gezelligheid juist niet hanteren. Een gezellige sfeer roept bij hen emoties op die ze niet aan kunnen. Eén van die emoties is dat een plezierige omgeving altijd weer direct van jou afgepakt kan worden. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat je als begeleider niet aan sfeer moet werken, maar die sfeer ziet er wat anders uit dan we in eerste instantie denken.

2) Een tweede valkuil is dat de focus van de behandeling wordt gelegd op een goed contact. Ook hier geldt weer dat contact weliswaar een voorwaarde is voor het werk, maar dat de kleur van het contact er anders uit ziet dan bij de gezonde groei van kinderen binnen het gezin. Deze beschadigde kinderen en volwassenen kunnen een relatie nauwelijks hanteren. Ze stellen vaak een tegengestelde vraag: “Kom eens wat dichter bij mij uit de buurt!” (Weisfelt).

Let wel: ik hoor vaak zeggen dat er affectief neutraal moet worden opgevoed. Daar geloof ik helemaal niets van. Het bestaat niet eens. Wat wel moet is: opvoeding met betrokkenheid op gepaste afstand.

3) Een derde valkuil is dat men alle gedrag van de kinderen zou moeten accepteren. Het idee dat daar achter ligt is dat de kinderen al zo vaak werden afgewezen, nu moeten we alles maar goed vinden. Maar omdat de gewetensontwikkeling (en dus de innerlijke rem) van deze kinderen nauwelijks ontwikkeld is laat je ze daarmee eigenlijk alleen met hun eigen destructieve driften. Juist deze kinderen vragen van hun opvoeders om begrenzing (dat is wel wat anders dan een klimaat waar straffen en discipline het eerste kenmerk vormen).

4) Wil je als begeleider aardig gevonden worden en waardering krijgen van de kinderen, dan moet je aan dit werk niet beginnen. Dat geldt overigens ook voor het werk met volwassen cliënten met een verstoorde hechting. Alleen blijkt dat kinderen nog veel meer een emotioneel appél doen op begeleiders.

 

Advertenties

Auteur: henk50

Ik ben GZ-psycholoog. Sinds 1975 werk ik in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog.

1 thought on “Begeleiding van kinderen die onveilig gehecht zijn (3)”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s