Emotionele Intelligentie (1)

November is altijd een drukke maand. Ik heb weer (te) veel cursussen ingepland. In de tweede helft van de maand moet ik vier maal verschillende deels nieuwe cursussen geven. Er is weinig andere (be) denktijd over. Dus diep ik maar weer eens iets op uit de oude denkdoos.

Donald Trump en EQ

Zoals het thema van de Emotionele Intelligentie. In het dagelijks woordgebruik wordt dat onderwerp vaak onjuist gebruikt. Alsof Emotionele Intelligentie zoiets is als je staande kunnen houden, of zelfs als sociale gehaaidheid. Hoe meer Emotionele Intelligentie, des te beter slaag je in het dagelijks leven.

Maar dat is het Amerikaanse denkmodel. Donald Trump heeft een hoog EQ, want hij weet zich in allerlei omstandigheden prima te redden.

Er zijn ook mensen die vragen om een EQ, een cijfer. Daar verwijst het woord quotiënt inderdaad naar. Maar als je echt denkt dat je emotionele ‘kwaliteit’ in een cijfer valt uit te drukken schort het volgens mij aan je werkelijke emotionele intelligentie. Het gaat niet om een cijfer. Het gaat om een profiel. Trouwens: een IQ zegt ook niet zoveel over het functioneren in de samenleving.

Complexe zorg

Is je EQ (mede) bepalend voor de vraag of je met complexe cliënten om kunt gaan? Bijvoorbeeld met mensen die overal nee op zeggen, anderen die zeer grillig gedrag vertonen, weer anderen bij wie je het gevoel krijgt dat ze je steeds maar weer claimen en bij wie het nooit goed (genoeg) lijkt te zijn.

Destijds was ik betrokken bij complexe groepen groepen cliënten die overal waren vastgelopen. Sommigen hadden wel tien woongroepen achter de rug. Ongeveer de helft kwam uit psychiatrische instellingen. Hoe konden we het juiste personeel selecteren voor het werk op deze woningen? Er waren mensen die dachten dat het om de spierballen ging. “Henk, ik heb er weer eentje voor je” zei ooit een medewerker van personeelszaken tegen me. Het ging om een marinier van twee meter lang. Laat ik die meneer nou eigenlijk helemaal niet zo geschikt vinden…

Er waren medewerkers bij wie je van tevoren al bijna in kunt schatten dat ze vast zouden lopen. Dat was geen kwestie van spierballen. Het had te maken met emotionele intelligentie. Met het kunnen werken met een lage expressed emotion. Maar die termen kende ik toen nog helemaal niet…

Aanvoelen

Martine was een vroegere cliënt van mij. Ze wist precies de zwakke plekken van medewerkers. Nou ja, weten? Ze voelde het aan. Als er een nieuwe medewerker op de woning kwam zei ze binnen een half uur: “Jij redt het hier niet.” Of: “Jij mag blijven”. Eigenlijk altijd kreeg ze gelijk. Ik heb daarom nog wel eens voorgesteld dat zij beter bij personeelszaken kon gaan werken…

Martine had een bepaalde intuïtie ontwikkeld voor kwetsbaarheden van begeleiders. Daarbij had ze een ervaring van honderden begeleiders gedurende het 40 jaar op instellingen moeten wonen ook mee genomen. Martine was streetwise en begeleidersresistent. Je kon haar niet om de tuin leiden met een aantal modieuze competenties…. Maar dat is toch ook weer wat anders dan emotionele intelligentie…

Advertenties

Auteur: henk50

Ik ben GZ-psycholoog. Sinds 1975 werk ik in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog.

1 thought on “Emotionele Intelligentie (1)”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s