Psychose en medicatie

Breuklijnen

Psychoses doen zich het meest vaak voor op de breuklijnen van de ontwikkeling. Een beruchte periode – maar niet zo vaak voorkomend- bij kleine kinderen is de periode van 2 á 3 jaar. Dat heeft deels met de ik-ontwikkeling te maken.

De meest bekende levensfase is die van rond de 16 á 18 jaar. Opnieuw een fase waarin er veel gevraagd wordt van de persoon, die meer op eigen benen moet komen te staan.

De volgende breuklijnen zijn soms de periode na de geboorte van een kind, de midlife-crisis en de periode waarbij er (te) veel verandert tijdens het ouder-worden. Dan zie je trouwens ook vaker hartinfarcten (bijvoorbeeld direct na de pensionering).

Mevrouw De Lange

Mevrouw De Lange had op haar 45e jaar een ernstige psychose meegemaakt. In die tijd waren haar beide ouders overleden. Daarnaast kreeg ze steeds meer moeite om haar werk te ‘bolwerken’.

Later herhaalde zich die psychose nog een paar maal. Om deze reden werd ze in een instelling opgenomen.

Na een aantal jaren was ze weer in zoverre hersteld dat ze begeleid zelfstandig kon wonen. Wel hielden haar begeleiders en de huisarts er nauwkeurig zicht op dat ze haar medicatie trouw in bleef nemen. Wie enkele malen psychotisch is geweest blijft een betrekkelijk groot risico op herhaling houden.

Verward

Rond haar 70e jaar werd mevrouw De Lange meer verward. Ze wist vaak niet meer waar ze mee bezig was, was vaak haar spullen kwijt en kon steeds moeilijker afspraken onthouden. Ook lag ze regelmatig de halve dag in bed. De indruk bestond dat er bij haar sprake was van dementie.

De begeleiders, de orthopedagoog en de huisarts kwamen bij elkaar voor een gesprek. Was de huidige zorg nog wel toereikend. Moest er niet worden gekeken naar een andere vorm van wonen met meer toezicht?

Medicatie

Maar in de bespreking kwam ook de medicatie ter sprake. Er werd besloten dat heel voorzichtig de dosering iets verlaagd zou worden. Zo nodig zou er andere medicatie gegeven worden om de ‘rust in haar hoofd’ te bewaren.

Het bleek dat mevrouw De Lange binnen een paar dagen gunstig reageerde op de verlaging van de medicatie. Toen de anti-psychotische medicatie na twee maanden opnieuw verlaagd werd bleken de verschijnselen die aanvankelijk op dementie leken te wijzen vrijwel helemaal te verdwijnen.

Mevrouw De Lange bleef wel kwetsbaar. Ook een psychiater die geraadpleegd werd durfde verdere verlaging van de medicijnen niet aan. Maar met dit nieuwe evenwicht was iedereen tevreden.

Advertenties

Auteur: henk50

Ik ben GZ-psycholoog. Sinds 1975 werk ik in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s