Omweg

Inge, een meisje van 13 jaar, loopt met haar arm in het verband. Ik vraag haar hoe dat is gekomen.

Het antwoord op die vraag laat lang op zich wachten. Niet dat Inge om een woordje verlegen zit. Ze steekt namelijk direct verbaal van wal. Kijk, het zat zo:

Het was een drukke dag op school. Maar na afloop van de lessen hadden ze ook nog gym. Dat was een probleem, want niemand wist of ze nu binnen gym zouden hebben of op het sportveld. In ieder geval moest er in beide gevallen gefietst worden van de school naar de gymles. Dat was een heel gedoe, want van één van de klasgenoten stond de band leeg, de tweede was zijn fietssleuteltje kwijt en de derde had geen fiets. Inge noemde ook alle namen van leerlingen om wie het zou gaan.

Ze fietsten naar het gymlokaal, maar daar was de gymleraar niet. Dus gingen ze naar het sportveld. Ondertussen kreeg ook Sjaak een lekke band. En Sjaak woonde helemaal aan de andere kant van de stad. Dus voordat hij na de les thuis zou zijn zouden zijn ouders al gegeten hebben.

Uiteindelijk heeft de hele klas nog gesport op het sportveld. Ze oefenden hockey. Twee jongens (te weten Bart en Adri) werden van het veld gestuurd omdat de graspollen de leraar om de oren vlogen. Het team van Inge won met 3-2. Toen ze zich wilde omkleden was ze haar horloge kwijt. Dat werd gelukkig nog gevonden. Het zat in een andere zak van de jas.

Toen fietste ze naar huis. Haar vader was nog niet thuis maar ze gingen toch maar alvast eten, want ze moest naar de drumband. Ze aten rijst met kipkerrie. Daarna stapte ze op de fiets naar de drumband. Dat was best gevaarlijk, want er was op een deel van de route geen apart fietspad. En er zaten ook nog twee gevaarlijke kruisingen.

Dus ik dacht dat daar ergens in het verhaal een aanrijding zou volgen. Maar die gebeurde niet. Volgens zeggen bereikte Inge zonder ongelukken de drumband. Sport is een gevaarlijke bezigheid, fietsen kan ook leiden tot ongelukken, maar wat kan er bij een drumband mis gaan? Krijg je dan je vingers tussen de stokken en de trommel? Of struikel je tijdens het lopen over een afstapje. Nee, ook tijdens het oefenen met de drumband meldde Inge geen ongeval. Ze gaf wel aan dat ze van de lange dag behoorlijk moe was geworden en dat ze dan niet goed op kon letten. Bovendien zat Dirk, die dikke jongen vooraan, haar steeds uit te dagen.

Na afloop was er geen fietssleuteltje zoek. Inge fietste met twee andere meiden terug naar huis. Daar zette ze haar fiets in de schuur.

Toen kwam er een olifant met een dikke snuit, die blies Inges verhaaltje uit. Want haar moeder zei dat het tijd was, ze moest mee met de auto. De oorzaak van het ongeval heb ik niet gehoord. De omwegen en details van het verhaal van Inge wel. Ik vraag me nog steeds af wat er dan is gebeurd waardoor haar arm in het verband zit. In ieder geval is het via een omweg gebeurd…

Advertenties

Auteur: henk50

Ik ben GZ-psycholoog. Sinds 1975 werk ik in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog.

One thought on “Omweg”

  1. Zo heerlijk herkenbaar! Ben ook zo´n `Inge`….. Heb destijds bij de zorgverzekeraar extra therapietijd in moeten kopen omdat ik mijn levensverhaal niet binnen de gestelde twee jaar af kreeg. Het is ontzettend moeilijk uitleggen aan een bureaucraat, dat mijn levensverhaal niet begint bij mijn geboortejaar, maar ergens in 1895. Maar dat kwam omdat in 1244… of bij nader inzien begon het zelfs in 500 jaar voor christus. Alhoewel, wat er toen gebeurde had dan weer te maken met 400o jaar daarvoor en de oorzaak daarvan lag in…. Sommige mensen kunnen oprecht genieten van mijn gedetailleerd beschreven ´reizen´ in ruimte en tijd; omwegen, rijkelijk voorzien van veel bijvoeglijke naamwoorden en voor de toehoorder vaak nooit tevoren gekende details.

    Vreemd genoeg wordt aan mijn verhaal de conclusie verbonden ´wat maak jij toch veel mee´. Of dat mijn dag enorm gevuld was. Maar is dat werkelijk zo? Naar mijn gevoel is het meer alles intens beleven ( en dus steeds weer een ander facet in hetzelfde verhaal belichten) dan veel beleven en een volle agenda hebben. Meer diepgang ´rechtvaardigt´ wel meer verwerkingstijd. Vind ik. Voor degene die dat principe niet begrijpt, heb ik een leuke oefening. Ervaar eens het verschil tussen het versjouwen van een vierkante meter papier van 2 mm dik en het versjouwen van een kubieke meter papier van dezelfde kwaliteit. Wedden dat je voor die kuub meer verwerkingstijd nodig hebt?

    Maar wat wilde ik ook alweer zeggen? O ja, hopelijk kom je er alsnog achter waarom Inge met haar arm in het verband loopt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s