Zo vader, zo dochter

Eén van de belangrijkste signalen voor een onverwerkt verleden is de behoefte van kinderen om ouders onder controle te houden. Zoals meneer de Vries, die er een behoorlijk autoritaire manier van opvoeden op na had gehouden. Zijn wil was thuis altijd wet.

Nu meneer de Vries kwetsbaar was geworden trok zijn dochter alle verantwoordelijkheid naar zich toe. Hij had niets meer in te brengen. Zijn dochter regelde de aanmelding bij een verzorgingshuis, nam alle contacten op zich en sloot hem in feite buiten.

Ondertussen bazuinde de dochter overal rond dat ze het zo druk had met de zorg rond haar vader. Je zou bij de dochter kunnen spreken van een ontluikend Moeder Theresa-syndroom: zorg bieden om daarmee aandacht te krijgen. Niet de vader stond bij die vragen centraal, maar de dochter die het zo moeilijk had.

Voor de dochter van meneer de Vries vormden anderen dan ook een bedreiging. Alle neuzen moesten dezelfde kant uit, namelijk de kant die de dochter had bedacht. Verder moesten ze zich vooral nergens mee bemoeien. Precies zoals meneer de Vries vroeger deed. Zijn wil was wet in huis.

Een zus van meneer De Vries had hem ooit de vraag gesteld of deze houding wel goed was voor de kinderen. Die zus mocht nooit meer binnen komen. Ze was psychologisch dood verklaard. Ook de kinderen mochten geen enkel contact onderhouden met hun tante.

De zoon van meneer de Vries had een wat andere visie op zijn vader dan zijn zus. Dat was een enorme bedreiging voor haar. Zijn zus onderhield alle contacten en hield de touwtjes stevig in handen.

Toen de zoon bij zijn vader op bezoek wilde om er beter achter te komen hoe het werkelijk met hem ging peperde de dochter haar vader in dat zo’n gesprek veel te vermoeiend voor hem was.

Precies zoals haar vader in het verleden de kinderen het contact met hun tante verboden had, zo verbood nu de dochter haar broer om contact met zijn vader te hebben.

Zo vader, zo dochter… Dat noemen we de transgenerationele problematiek…

Advertenties

Auteur: henk50

Ik ben GZ-psycholoog. Sinds 1975 werk ik in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s