Wanneer een wissel?

Het cursusseizoen begint ook weer. Volgende week moet ik twee dagen ‘aan de bak’.

De eerste dag is in Amsterdam en gaat over hechtingsstoornissen.

De tweede dag is in Dordrecht en gaat over autisme. De vorige keer landde er – toen ik zou beginnen – een traumahelikopter in de tuin. Het waren cursisten met veel interesse voor het onderwerp, maar dit gebeuren leidde toch even tot verminderde aandacht.

Vooraf kunnen cursisten vragen inleveren. Die verwerk ik dan in de cursus. Hier volgt er eentje (geanonimiseerd): “John is bij mij vaak dwars. Collega’s hebben dan de neiging om het van me over te nemen. Is dat goed, of moet ik het juist niet toestaan?” 

De koppige kleuter

Hoe gaat dat thuis? Stel je voor: de kleuter wil zijn speelgoed niet opruimen. Wat gebeurt er als je er bij blijft staan?

Of je peuter wil niet slapen en zelfs niet gaan liggen als je haar naar bed brengt. Ze zegt: “Pappa moet me naar bed brengen!” Is dat gezichtsverlies voor jou als moeder? Moet je dat dan maar laten gebeuren?

Daar valt natuurlijk geen eenduidig antwoord op te geven. Het hangt van de situatie af, het hangt van de opvoeder af, het hangt van het kind af.

Ik heb dus een gemakkelijk vak: er is geen antwoord en/of ieder antwoord is goed. In mijn honderden boeken over opvoeding en psychologie staat het antwoord ook al niet. Daar heb ik dan ruim veertig jaar mijn geld mee verdiend…

Vragen aan de groep

Aan de cursusgroep stel ik enkele vragen:

> Is het gedrag een probleem en van/ voor wie is het een probleem?

> Als je het gedrag een probleem vindt: wat zou je willen doen?

> Voor de analyse is het van belang dat je een beeld hebt van het sociaal-emotionele niveau van (in dit geval) de cliënt. De kleur van het gedrag hangt namelijk samen met de sociaal-emotionele ontwikkeling. Naar mijn mening moet iedere begeleider een (globaal) beeld hebben van de cliënten die begeleid worden.

Daar kun je bijvoorbeeld uit halen of het gedrag specifiek op jou als begeleider gericht kan zijn, of het gedrag ‘expres’ is (is het pesten of testen?). Ook heel belangrijk is hoe jij in je vel zit als begeleider, dat is de helft van het werk.

Ik heb voor mezelf wel een antwoord in deze situatie, maar eerst maar eens afwachten wat de cursusgroep gaat bedenken…

 

Advertenties

Auteur: henk50

Ik ben GZ-psycholoog. Sinds 1975 werk ik in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s