Het kind als project

“Vader moet presteren, moeder moet een eigen carrière, en de kinderen moeten laten zien wat ze kunnen.” Allemaal ‘moeten’, beschreven in een artikel over opvoeding in 2001 (Vrij Nederland). 

“Met al dat materialische en prestatiegerichte hebben we helemaal niks” zeggen de moeders van een 1½ jarige peuter. “Maar onze dochter moet wel goed geoccupeerd de maatschappij in. Ze moet weerbaar worden, zelfvertrouwen ontwikkelen, humoristisch zijn, relativeringsvermogen hebben, de innerlijke kracht ontwikkelen om zelfstandig keuzes te kunnen maken, optimistisch zijn en charme laten zien. Gelukkig is de donor een intelligente, optimistische man. Dat krijgt ze alvast van haar biologische vader in de genen mee.”

Filosoof Gabriël van den Brink, auteur van het boek Hoge eisen, ware liefde: “We nemen geen genoegen meer met de middelmaat, we moeten opvallen en uitblinken. Mensen stellen hoge eisen aan zichzelf en aan elkaar. Ze moeten modern zijn en altijd actief en hun kinderen moeten in dat hoge eisenpatroon mee doen”. 

De keerzijde van dit verhaal is: wat als dit allemaal niet zo gebeurt? Als het kind niet zo maakbaar is als de beide moeders denken? Wie zulke hoge eisen stelt aan zijn eigen vaardigheden als opvoeder kan erg diep vallen. Het kind is – voor het gevoel van de ouders – mislukt, de opvoeding is mislukt en grote kans dat de ouders zich ook mislukt voelen.

“Als ze later met een moslimman trouwt en een hoofddoek draagt heb ik gefaald” zegt één van de moeders uit het interview. Maar gelukkig: nu liggen er nog volop kansen voor haar 1½-jarige dochter. “Ik zou het waanzinnig vinden als ze kunstzinnig is” zegt de ene moeder. En de ander: “Ik ga haar zeker interesseren voor muziek.” De andere moeder: “Daar houdt ze zeker van. En van dansen. En van paarden.” 

En de aap komt ook nog eens extra uit de mouw, want één van de moeders heeft vroeger nooit de kans gekregen om op muziekles te gaan. Haar dochter moet dus compenseren wat ze zelf tekort is gekomen.

Het kind als projectie en het kind als project. Onder die emotionele hypotheek moest deze dochter groter groeien. Inmiddels is ze 16 jaar oud en waarschijnlijk druk, druk, druk met alles wat er moet.

Advertenties

Auteur: henk50

Ik ben GZ-psycholoog. Sinds 1975 werk ik in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s