Elbefietsen (1)

Het lijkt alweer lang geleden. Juni 2016.

Toen fietsten we iedere dag in de omgeving van de Elbe. Deze rivier is ruim 1150 km. lang. Wij waren alleen maar te vinden langs een stukje van de Mittelelbe, stroomopwaarts van de hoofdstad van Sachsen-Anhalt: Magdeburg.

De Elbe is een regenrivier. Dat maakt hem onbetrouwbaar. In de 21e eeuw was het waterpeil twee maal meer dan tien meter hoger dan gemiddeld, waardoor steden en dorpen onder water kwamen te staan. Maar het water kan ook zó laag staan dat er nauwelijks scheepvaartverkeer mogelijk is.

Elbaue panorama

Stel je bij de Elbe niet teveel voor: de rivier is minder breed dan de Maas en er is nauwelijks scheepvaartverkeer. Doordat de Elbe deels grensrivier was met de DDR is er ook zo’n 40 jaar niet in geïnvesteerd. En de rivier werd dus ook niet gekanaliseerd, wat ooit de bedoeling is geweest. Maar misschien juist daardoor is het wel een erg mooie rivier, omringd door schitterende natuurgebieden, het zogenaamde Biosphärenreservat. 

Om half tien stappen we – na een overvloedig ontbijt – op de fiets. Er is maar één weg die naar het zuiden leidt: een kasseienweg naar Wörlitz. Na 3 km. is er een zijweg: die willen we ook wel eens uitproberen.

Het is aardig geprobeerd, maar omdat de rivier een aantal scherpe bochten maakt komen we na een half uur fietsen (en soms door de modder baggeren) weer bijna op hetzelfde punt uit.

UnterwegsEen tweede poging heeft meer succes. We duiken nu ergens een landbouwweggetje in en passeren een leegstaande boerderij. En even verderop een kudde blatende schapen onderweg. Alleen is de herder spoorloos.

Pas na 10 kilometer fietsen door de uiterwaarden komen we bij de dijk langs de Elbe uit. Nog steeds geen kip, geen hond en geen mens te zien. Je kunt hier dus een uur fietsen zonder iemand tegen te komen!

Ruimte achter de dijkOp de dijk hebben we een prachtig zicht op het weidse land rond Seegrehna. Ga je dáárvoor naar Duitsland? Het lijkt Nederland wel…

Seegrehna is een heel oud plaatsje, dat al zo’n duizend jaar geleden genoemd werd. Zoals zoveel dorpen in deze omgeving werd ook dit dorp in de Dertigjarige oorlog (1618 tot 1648) platgebrand. De huidige kerk werd gebouwd op de fundamenten van de vroegere Romaanse kerk. Het dorp telt nu zo’n 900 inwoners.

We zetten koers in zuidoostelijke richting en komen in Bergwitz uit. Het dorp heeft zich ontwikkeld tot een plaats met nogal wat toeristische activiteit, dankzij de Bergwitzsee, een vroegere open mijn (Tagesbau), die vol water is gelopen.

Bergwitz is de grootste plaats in de regio, met zo’n 1700 inwoners. Het is ook de enige plaats met een supermarkt. Omdat er een bui in de lucht hangt gaan we even droog inkopen doen.

Advertenties

Auteur: henk50

Ik ben GZ-psycholoog. Sinds 1975 werk ik in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s