Moeilijke patiënten (5, slot)

De ‘moeilijke cliënt’ is geen nieuwe DSM-categorie, maar het resultaat van impliciete en expliciete oordelen van professionals over patiënten. Moeilijke patiënten zijn degenen die zich niet houden aan de verwachtingen en regels van het systeem. Dat roept bij hulpsverleners zowel zorg als ergernis op. En dus ook ideeën om de patiënt te redden als afkeer. En ze leiden óf tot inzet van méér zorg of tot afkeer en uitstoting (je krijgt geen zorg meer, je moet maar verhuizen).

Aldus de auteurs van het literatuuronderzoek over ‘moeilijke patiënten’. (Bauke Koekkoek, Berno van Meijel en Giel Hutschemaekers (MGv 07/2). Wat is er nodig om het werk met als moeilijk ervaren cliënten vol te kunnen houden?

Interactie

  • Een steunende en begrijpende basishouding
  • Het (durven) stellen van voldoende grenzen die nodig zijn voor de veiligheid
  • De patiënt niet uitschakelen, maar verantwoordelijk houden voor zijn gedrag

Organisatie

  • Het opstellen van een duidelijk behandelplan
  • Het aanstellen van één persoon die als casemanager de lijnen in de gaten houdt

Team

Maar daarmee ben je er nog niet. Want hoe houd je als begeleider of behandelaar het werk vol? Je komt immers jezelf tegen? De auteurs komen twee invalshoeken tegen:

a) individuele supervisie (zicht op jezelf in relatie tot de cliënt)

b) interdisciplinaire teamconsultatie, waarbij teamleden van elkaar horen, begrip opbrengen voor elkaars werkomstandigheden in relatie tot deze cliënt zonder dat er direct oplossingen bedacht worden over hoe er gehandeld zou moeten worden.

Het is opmerkelijk dat juist deze laatste manier van werken in de literatuur wordt omschreven als de meest effectieve manier om verder te komen: niet eerst handelen, maar eerst met elkaar nadenken óver…

c) beschikbaarheid van literatuur (en bereidheid om deze te lezen) over complexe beelden, hoe je deze ‘validerend’ zou kunnen verklaren (in interactie met de omgeving) en wat er mogelijk zou kunnen zijn om te handelen.

Meerdere niveaus

Als medewerkers/ behandelaars geconfronteerd worden met als moeilijk ervaren gedrag zijn er interventies op meerdere niveaus gewenst. Dat kost tijd en geld.

Het gaat daarbij niet om indrukwekkende geprotocolleerde behandelprogramma’s, maar om behandelstrategieën op geïndividualiseerde maat: deze begeleider in interactie met deze cliënt. Dankzij het teamoverleg kan deze manier van werken uitgroeien tot een breder gedragen visie. Daarbij gaat het in de eerste plaats om het herstel van contact tussen medewerker en cliënt. Als dat lukt kunnen de symptomen verminderen en zal de cliënt als minder moeilijk worden ervaren.

 

 

 

 

Advertenties

Auteur: henk50

Ik ben GZ-psycholoog. Sinds 1975 werk ik in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s