Ommeland (9)

Pas voorbij Noordbroek wordt het weer droog, maar inmiddels heb ik een natte broek. Kan ik alvast wennen aan de perikelen van het ouder worden. Maar nat droogt het snelste aan je lijf: gewoon weer doorfietsen.

Het onweer heb ik gemist, dat is achter me langs getrokken en dat was ook de belangrijkste overweging om maar het oosten te gaan fietsen.

Groningse ruimte 2Het land ligt er nu fris bij en het ruikt ook lekker. Af en toe komen er een paar plukjes blauwe lucht tevoorschijn. Over de Hamrikkerweg fiets ik het dorp Nieuw Scheemda binnen. Ik dacht er nooit te zijn geweest, maar de kerk heb ik toch al eerder op de foto gezet. Helaas kan ik die foto niet meer terugvinden in mijn archief, dus jullie moeten het nu zonder foto van Nieuw Scheemda doen.

Eigenlijk vormt Nieuw Scheemda een onderdeel van een lange rij dorpen, want daarna kom ik door ’t Waar, neem even een fietsroute buitenom en kom vervolgens in het volgende dorp van het rijtje uit: Nieuwolda. Deze plaats heet eigenlijk Midwolderhamrik. Maar dat was te lang voor de Grunningers. Ook de kerk van dit dorp moet ik op een foto hebben staan, maar kennelijk ergens in een oude computer… Het leven wordt ook allemaal best ingewikkeld.

Over de erfenis van een leegstaande boerderij in dit dorp gaat een verhaal in het boek van Sietse van der Hoek: Mijn Groningen. In de schuur werd de jaarlijkse uitvoering van de gymnastiekvereniging gehouden, het grootste feest van het jaar, met de notabelen op de voorste rij. “En daarna een jenevertje, een citroentje met suiker en een fladderakje”. Waarop het gezelschap collectief de sloot infietste.

Over de BinnenAe fiets ik naar het volgende dorp: Woldendorp. Alle dorpen in deze omgeving liggen wat hoger dan het omringende land. Geleidelijk is al dit land weer op de zee teruggewonnen.

Boerderij bij WoldendorpOpmerkelijk zijn langs de weg de woonhuizen met de grote voorhuizen. Soms zijn het ware villa’s, met ook nog eens schitterende tuinen. Als ik ergens een foto maak zegt iemand: “Maar je betaalt je blauw aan het onderhoud”. 

Mijn fiets is ook aan onderhoud toe. Hij krijgt steeds meer bronchitis… Hoe stiller het land, des te beter hoor ik deze krakende onrust onder mij…

 

Advertenties

Auteur: henk50

Ik ben GZ-psycholoog. Sinds 1975 werk ik in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s