Moeilijke patiënten (4)

Het ‘systeem’ maakt ook dat iemand al dan niet als moeilijk wordt ervaren. In de jaren ’80 schreef ik voor een boek een hoofdstuk over een woning waar ik als orthopedagoog bij betrokken was.

Het bij elkaar laten wonen van mensen met zeer complex gedrag had een aantal nadelen. Maar ik zag ook een aantal voordelen. Eén van die voordelen was dat mensen die elders waren ‘uitgestoten’ en als zeer moeilijk waren ervaren, er hier gewoon bij hoorden. Je was dus niet meer de ‘lastpak’die in zijn eentje een hele woning kon ontregelen.

Daarmee zitten we bij de eerste verklaring voor als moeilijk ervaren gedrag:

  1. Mensen die afwijken ten opzichte van de gangbare cultuur worden eerder als lastig ervaren.

Een tweede verklaring is:

2. Mensen die behandelaars/ begeleiders niet ‘volgen’ (bijvoorbeeld niet de aangeboden hulp accepteren) worden eerder als moeilijk en zelfs als ‘slecht’ ervaren.

Mijn ervaring is dat o.a. mensen met een lichte verstandelijke beperking gemakkelijk het ‘etiket’ moeilijk krijgen. Ze lijken bij voorkeur niet te doen wat de begeleider of behandelaar adviseert.

Als je als begeleider steeds maar weer probeert om een cliënt op het goede spoor te houden, maar die cliënt handelt steeds weer anders dan wat jij goed voor hem vindt, dan kom je jezelf tegen (mijn cursus over LVB heet dan ook ‘Kom jezelf tegen’).

Het gevoel van incompetentie en machteloosheid van begeleiders en behandelaars maakt dat deze patiënten het stempel ‘moeilijk’ krijgen. Als je niet uitkijkt ontaardt deze situatie in een machtsstrijd: ‘wie is er hier de baas?’

3. Cliënten die tussen de wal en het schip vallen worden eerder als moeilijk ervaren dan mensen die precies in de doelgroep passen.

Een persoon met psychische problematiek en een IQ van 80 wordt zowel door de psychiatrische hulpverlening als in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking vaak als moeilijk ervaren.

Dat geldt ook vaak voor mensen met Niet Aangeboren Hersenletsel (NAH). Zo iemand kan een IQ van 120 hebben gehad, maar door het hersenletsel functioneert hij in de praktijk vaak op deelgebieden op veel lager niveau. Zowel in de psychiatrie als de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking heeft men vaak moeite om voor deze mensen de juiste pasvorm te vinden.

Een persoon met een IQ van 50 wordt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking eerder als goed begeleidbaar gezien. Iemand met een IQ van 110 en depressieve klachten wordt binnen de GGZ als min of meer regulier en dus niet zo moeilijk gezien.

Advertenties

Auteur: henk50

Ik ben GZ-psycholoog. Sinds 1975 werk ik in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s