Ommeland (4) : Fransum

Kerk Harkema 4Ik neem een koffiepauze op het terrein van boer Harkema, die een eigen kerk in zijn tuin heeft gebouwd. De weg liep hier vroeger dood, maar overal in de provincie Groningen zijn de afgelopen jaren verbindingspaden aangelegd tussen buurtschappen. Het zijn zeer landelijke paden over het terrein van boeren, die (als het een dubbele rij betreft) de betonplaten kunnen gebruiken voor hun eigen landbouwverkeer. Dan snijdt het mes aan twee kanten.

De volgende buurtschap is Fransum. Het kerkje hier lijkt verlaten te staan op een verhoging in het vlakke Groningse land. En het kerkje heeft ook al veel moeten meemaken. Het is een wonder dat het er nog staat. Toen rond 1900 het aantal bewoners rond de kerk terugliep werd besloten er geen kerkdiensten meer te houden. Het gebouw raakte in verval en diverse Fransumacties om het gebouw nieuw leven in de blazen leidden uiteindelijk niet tot het gewenste resultaat. Een ander probleem betrof de structuur van de wegen rond het kerkje. Er was nauwelijks een begaanbaar pad.

Uiteindelijk werd het voorstel gedaan om het kerkje in zijn geheel te verplaatsen naar het Openluchtmuseum in Arnhem. Ook dat ging niet door. Ondertussen ging de toestand van het gebouw steeds verder achteruit. Pas in 1949 werd het kerkje gerestaureerd. Er werden zelfs weer kerkdiensten gehouden. Maar niet voor lang. Bij slecht weer was het gebouw nauwelijks bereikbaar, vanwege de slechte wegen. Ook plannen om het aan een kunstenaar te verhuren liepen op niets uit. Het zat dus allemaal niet mee.

Tegenwoordig is het kerkje in beheer bij de Stichting Oude Groninger Kerken. Het wordt verhuurd aan een stichting die huismuziek ‘maakt’. In het kerkje staat een mooi kabinet-orgel dat werd gebouwd door Pels en Van Leeuwen. Dat zegt de meeste blog-lezers niets, maar in het kerkgebouw waar wij vroeger kerkten staat ook zo’n orgel met een prachtige intonatie, zeer geschikt om huismuziek te begeleiden.

Dichter/theoloog Cornelius Onno Jellema¬†schreef het gedicht Kerkje van Fransum met de slotregels: “ik zit in het gras / tussen jouw zerken, zo ben je het mooist: / dicht, van het uitblijvend antwoord de schrijn“.

De paden rond het kerkje zijn deels van (enkele) betonplaten voorzien. Het gras rond de paden overwoekert af en toe de paden. Mijn ontblote benen hebben het zwaar te verduren vanwege prikkende brandnetels en grassen. Ook vang ik een teek die zich in mijn knieholte heeft weten te nestelen.

Ruimte bij het ReitdiepHet is trouwens goed uitkijken geblazen, want het pad maakt voortdurend haakse bochten. Die zijn vanwege het hoge gras nauwelijks te zien. Om me even te kunnen verwonderen over dit weidse landschap moet ik mijn stalen ros tot stilstand manen. In deze ruimte zou ik best willen wonen…

Advertenties

Auteur: henk50

Ik ben GZ-psycholoog. Sinds 1975 werk ik in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s