KNO

Vanmorgen moest ik mij melden bij de KNO-arts.

Op zichzelf vind ik dat al een interessante combinatie van lichaamsdelen. Officieel heet het: keel-neus-oorheelkunde en heelkunde van het hoofd-halsgebied. Je kunt je daarmee dus heel wat op de hals halen.

OorartsEigenlijk vond ik dat bezoek niet zo nodig. Sinds de griep van dit voorjaar hoor ik aanzienlijk slechter, maar ik hoef ook niet alles te horen. Het is zo wel een stuk rustiger. Alleen tijdens cursussen kan ik vragen en opmerkingen van cursisten tegenwoordig niet goed verstaan, dat is wat storend. En in het verkeer ben ik extra op mijn ogen aangewezen.

Tineke vond echter dat ik me toch maar eens moest melden, want ze heeft geen zin om alles drie keer te zeggen. En de huisarts was het met haar eens. Waarschijnlijk spelen beide dames onder één hoedje.

Voorbereiding

Een bezoek aan de dokter in het ziekenhuis is één ding, maar de voorbereiding is een andere kwestie. Per brief word gemeld wat je allemaal mee moet nemen en dat is niet gering. Het is dus geen kwestie van even in de wachtkamer gaan zitten: je moet ook nog eens bewijzen dat jij het bent die daar zit, dat je verzekerd bent, dat de huisarts je verwezen hebt en dat je niet gewoon bedacht dat de koffie goedkoper is in het ziekenhuis.

Maar zie in het ziekenhuis eerst maar eens de afdeling te vinden waar je heen moet. Het plaatselijke ziekenhuis, het MCA, bestaat uit een uitgestrekte reeks aan gebouwen waar ik nogal eens zoek ben geraakt.

Wat de voorbereiding betreft: ik moest ook nog een ziekenhuispasje tonen. Dat moest ergens zijn, omdat ik al eens eerder onvrijwillig in dit ziekenhuis heb liggen liggen. Volgens Tineke lag het pasje in het geheime laatje. Dat laatje is zó geheim dat ik geen idee meer had waar het is. Achteraf bleek dat mijn pasje helemaal niet meer in gebruik is, het is antiek. Ik werd voorzien van een aantal etiketten.

Het tweede is dat ik een schone onderbroek aan moet trekken. Dat is een heikel punt, omdat uit onderzoek is gebleken dat 40% van de 60-plussers niet dagelijks een schone onderbroek aantrekt.

Nu denken jullie dat je voor controle van het gehoor geen schone onderbroek nodig hebt, maar je weet maar nooit. Ooit moest ik naar de neuroloog vanwege een beknelde zenuw in mijn vinger. Tot mijn verbazing moest ik van deze dokter mijn broek uittrekken omdat ze vermoedde dat de storing van onder uit mijn rug kwam. Je weet dus maar nooit…

Consult

Wat de dokter vanmorgen allemaal heeft gezegd weet ik overigens niet. Ik kon haar niet goed verstaan. In ieder geval zag ik op een briefje dat ik pillen moet bestellen en dat ik nog twee keer terug moet komen…

Advertenties

Auteur: henk50

Ik ben GZ-psycholoog. Sinds 1975 werk ik in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s