Namen vergeten…

Gisteren had ik weer zo’n dag.
Ik kon een aantal namen met geen mogelijkheid reproduceren.
Ik heb zelfs in het telefoonboek van mijn telefoon van de A tot de Z een paar namen op moeten sporen om er weer op te komen…

Ik weet precies waar iemand werkt, meestal ook waar iemand woont, nog net niet de postcode, maar de naam, dat wil dan maar niet lukken. Dat noemen we in de ouderenpsychologie een opdiepprobleem. Dat heeft helemaal niets met Alzheimer te maken en ook niet met Alzheimer-Light. 

Mevrouw de Vries denkt dat ze écht dement wordt, want ze kan steeds maar niet op namen komen. Dan zeg ik: “Mevrouw de Vries, u wilt veel te veel namen onthouden. Dat past gewoon niet meer in uw hoofd.” Ze kent honderden mensen en denkt nog steeds dat ze al die mensen direct bij name aan moet kunnen spreken.

Vraag ik het aan haar kinderen, dan zeggen die: “oh, onze moeder had altijd al een probleem met de namen. Het is nu wel wat sterker, maar het hoorde er toen ook een beetje bij “. Bij het onderzoek naar dementie vul ik dan in: ‘karakteristiek’.

Iemand die iedere keer zijn bril kwijt is, maar dertig jaar geleden ook al dagelijks het hele huis door liep om zijn bril te zoeken, bij zo’n persoon hoort dat dus gewoon. Alleen wordt het als je ouder wordt nog wel wat lastiger…

Als een dementie-onderzoeken die karakteristieken niet meeneemt in het onderzoek kan het zomaar gebeuren dat er wordt bedacht dat er bij mevrouw De Vries ‘mogelijk sprake is van beginnende dementie’. Maar wat voor psychische gevolgen heeft dat voor haar?

Een man vertelde dat hem was verteld dat hij dement aan het worden was. Hij was een verwoed schaker. Tot zijn verbazing kon hij daarna helemaal niet meer schaken. Hij vertelde dat het twee jaar heeft geduurd voordat hij weer goed zetten kon zetten op het schaakbord. En, zo vertelde hij, “dat was kennelijk dus allemaal emotie. Ik was zó geschrokken van die diagnose dat ik het schaken niet meer voor elkaar kreeg”. Inmiddels schaakt hij weer twee maal in de week.

Dementie wordt soms te laat onderkend, maar we moeten niet onderschatten wat een voorbarige diagnose voor ongewenste emotionele effecten kan hebben!

 

Advertenties

Auteur: henk50

Ik ben GZ-psycholoog. Sinds 1975 werk ik in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s