Frisian english

Gisteren sprak ik in de trein met een Amerikaans gezelschap. De dames en de heren waren op reis door Nederland om hun ‘roots’ op te zoeken. Ze schaamden zich als Amerikanen te pletter dat ‘an idiot like Trump’ zó ver kwam bij de voorverkiezingen. Ze vroegen zich ook af er in Nederland ook zo’n idioot rondloopt die het vér schopt bij de verkiezingen.

De zes dames en heren hadden allemaal Nederlandse namen, ze kwamen dan ook uit Holland Michigan. Maar we gingen door op de naam Dijkstra. A Frisian name! De grootouders hadden nog Fries gesproken, wisten ze.

De Friese taal is sterk verwant met het Engels.Omdat het Fries een oudere taal is dan het Engels zou je het Engels dus een dialect van het Fries kunnen noemen.

Toch spreken niet alle Friezen Engels. Sommige Friezen hadden zóveel moeite om het Nederlands als tweede taal onder de knie te krijgen, dat een derde taal er eigenlijk niet meer bij kon. Eén van die Friezen was premier Pieter Sjoerds Gebrandy. Tijdens de Tweede Wereldoorlog woonde hij in Londen, maar het Engels kreeg hij nauwelijks tussen zijn tanden door. Net als sommige van de huidige ministers, overigens. Een paar anekdotes:

– het mooiste in Engeland vond Gerbrandy the ladies toilets (hij bedoelde de kleding van de dames)

– Churchill tegen Gerbrandy: “Spring is in the air, mister Gerbrandy!” waarop Gerbrandy korzelig antwoorde: ‘Why should I, mister Churchill?’

– Gerbrandy liep bij Churchill binnen en zei: ‘Goodbye mister Churchill!’ waarop Churchill antwoordde: “This is indeed te shortest interview I ever had.”

Deze anekdotes halen het nog niet bij de vraag van een Nederlander bij een engelse drogist: “Do you have a spray for a hidden nose?”

Of de Nederlandse eigenaresse van een hondenfokkerij die voor de televisie de legendarische woorden sprak: “I fuck dogs”.

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: