Langs de oever van de Rotte (1)

Nu ik toch in de buurt van Rotterdam ben ook nog maar even een fietsrondje in de buurt van de Rotte.

In het verleden kende ik de stations van de zogenaamde Hofpleinlijn. Maar de namen van die stations zijn verdwenen sinds de vertramming van dit traject (Randstadrail). De stations hebben nu (bijna) allemaal andere namen gekregen. Ik ben daardoor even de kluts kwijt. Die ligt waarschijnlijk nog ergens op het fietspad. Waar ben ik nu eigenlijk?

Ik schijn mij in de wijk Hillegersberg te bevinden. Het is dat er een tram rijdt, anders zou ik denken dat ik door een dorp fietste. Het voormalige treinstation was Bergweg en de straat die door het dorp komt is de Bergse Dorpsstraat.

Zonder vastomlijnd doel fiets ik verder. Het is een waterrijk gebied en water trekt tegenwoordig ook veel rijke mensen aan. Dit is zeker niet één van de armste wijken van Rotterdam.

Na een tijdje fietsen door woonwijken uit de jaren ’30 kom ik uit in het voormalige dorp Terbregge. Daar ligt een brug over de Rotte. Deze rivier is o.a. bekend door het lied van de kikker en de ooievaar. De mensen denken wel dat ooievaars vriendelijke vogels zijn die geen kind kwaad doen, maar ze molesteren wel kikkers. Daar gaat dat lied over:

1. Aan de oever van de Rotte,
Tussen Delft en Overschie,
Zat een kikvors luid te wenen,
Met een zuig’ling op haar knie.
2. “Lieve kleine”, sprak de oude,
“Zie je ginds die ooievaar?
’t Is de moord’naar van je vader,
Hij vrat hem op met huid en haar.”
3. “Potverdorie”, sprak de kleine,
“Heeft die rotzak dat gedaan?
Als ik later groot en sterk ben,
Zal ‘k ‘m op z’n donder slaan.”
4. Nauw’lijks sprak hij deze woorden,
Of daar kwam de ooievaar,
Greep de kleine bij zijn lurven,
En vrat hem op met huid en haar.
5. Aan de oever van de Rotte,
Tussen Delft en Overschie,
Zat een kikvors luid te wenen,
Zonder zuig’ling op haar knie”.

En wat er verder volgt in dit lied. Het enige geografische probleem voor mij is dat de RLangs de Rotteotte volgens mij niet tussen Delft en Overschie loopt. Dat zal dus wel dichterlijke vrijheid zijn.

Maar een foto van de landelijke omgeving van Terbregge (midden tussen de woonwijken van Rotterdam!) wil
ik jullie niet onthouden…

Advertenties

Auteur: henk50

Ik ben GZ-psycholoog. Sinds 1975 werk ik in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog.

1 thought on “Langs de oever van de Rotte (1)”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s