Fries fietsen (1)

Mijn plan was om een eindje door België te gaan fietsen. Maar doordat ik de overstap met de Beneluxtrein miste kwam ik in Friesland terecht. Dat klinkt vast niet helemaal logisch…

Het voordeel van mijn treinkaart is dat ik alle kanten uit kan en dat de reis dan niets extra kost. Als ik een fiets & treindag inplan weet ik dan ook nooit zeker waar ik terecht kom. Soms weet ik het zelfs helemaal niet en is het ook voor mij een verrassing. Vandaag dus ook, want ik kwam uiteindelijk heel ergens anders uit dan de bedoeling was…

Rond Leeuwarden fiets ik vaker, daarom stap ik een station eerder uit: in Heerenveen. Dat is de geboorteplaats van mijn fiets: een Batavus.

HeerenveenVan oorsprong is Heerenveen een langgerekt dorp: een Friese veenkolonie. Het dorp strekte zich 5 kilometer van noordwest naar zuidoost uit langs de spoorlijn. Haaks op deze lintbebouwing lag de Schoterlandse Compagnonsvaart. De combinatie van deze twee vaarten, aangelegd ten behoeve van de turfwinning, maakte dat Heerenveen de eerste Nederlandse veenkolonie werd. De naam Heerenveen wordt uiteraard ontleend aan het veen, en in de tweede plaats aan de Herenweg, die van Leeuwarden naar Zwolle liep.

Heerenveen TrambrugHet is vanmorgen fris weer. Vannacht heeft het gevroren. Sommige delen van klinkerwegen zijn nog glad. Op de Trambrug val ik nog bijna op mijn aangezicht. Het is dus uitkijken geblazen.

Op mijn richtinggevoel fiets ik de plaats uit. Dat gevoel blijkt op zichzelf wel goed te zijn, alleen houdt het geen rekening met autowegen die fietspaden blokkeren. Dus kom ik na een kwartiertje bijna weer op mijn vertrekpunt uit. In ieder geval heb ik nog wel kunnen waarnemen dat Heerenveen een aantal straten heeft met mooie vrijstaande huizen uit de jaren ’30.

Na enige omzwervingen kom ik op de weg naar uit. Het fietspad duikt onder de autoweg door. Bezijden de weg staat het kerkje van Terband aan een doodlopende straat. Het geraas van de auto’s is nadrukkelijk in het Bushalte bij Luinjeberdlandschap aanwezig. Je woont hier mooi in het groen, maar ik zou dat hier liever niet doen. Ze zeggen dat het went, maar mijn oren zullen daar nooit aan wennen.

Ik sta even stil bij een prachtig ingerichte bushalte, voor de buurtbus. Dit type bushaltes zagen we veel in Sleeswijk-Holstein, maar volgens mij verdient de bushalte hier zeker een prijs. Er valt van alles te zien en te lezen. Wie hier op de bus moet wachten hoeft zich bepaald niet te vervelen….

LuinjeberdDe dorpen waar ik door heen kom werden ook wel ‘de Aengwirden’ genoemd. De dorpen vormen een lint langs de Aengwirderweg. In de zomer moet het een mooi gezicht zijn: een kilometerslange laan met duizenden bomen. In de winter is het uiteraard wat kaler, maar nog altijd ziet het er allemaal vriendelijk uit. Langs de weg staat ook een aantal mooie boerderijen, voor een deel uit de periode rond 1900 toen men geld investeerde in allerlei versieringen van gevels en hekken. De foto maakte ik in het tweede dorp: Luinjeberd.  

Advertenties

Auteur: henk50

Ik ben GZ-psycholoog. Sinds 1975 werk ik in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s