Rondje Westland (6)

Met een wijde boog brengt de Botlekbrug mij naar het dorp Rozenburg.

De natuur is hier ver te zoeken. Hoewel: als je beter kijkt is er natuurlijk altijd nog wel natuur in de vorm van diverse soorten gras, allerlei varianten op het thema (wat wij) ‘onkruid’ (noemen), meeuwen en konijnen.

Rozenburg ligt als een min of meer groen eiland temidden van het industriële geweld van de regio. Ooit was het een tamelijk welvarend agrarisch dorp, daarna vestigden er zich vrij veel forensen die hier redelijk groen konden wonen. Er was aanwas van jonge gezinnen en Bonny St Claire kwam hier in een wieg terecht.

Maar geleidelijk aan ging het steeds minder goed met het dorp. Dat leidde er zelfs toe dat in 2008 besloten werd de gemeente op te heffen wegens gebrek aan bestuurskracht. Kennelijk ontbrak zo langzamerhand ieder perspectief. Rozenburg is nu een deelgemeente van Rotterdam.

Veer Maassluis (2)De enige manier om het dorp uit te komen zonder direct weer tussen de industrie terecht te komen is: de veerpont naar Maassluis. Deze zeer druk gebruikte veerpont van Connexxion steekt 18 uur per dag de Nieuwe Waterweg over. De volgende oversteek voor fietsers ligt 15 km. naar het oosten: Nieuwe Waterweg bij Maassluisde Beneluxtunnel. De volgende (en laatste) oversteek (10 km.) naar het westen toe is de Fast Ferry tussen Hoek van Holland en Europoort. Maar die bleek vanmorgen niet te varen.

Maassluis heeft een kleine historisch centrum met daarom heen eindeloos uitgestrekte nieuwbouwwijken, parallel aan de Nieuwe Waterweg. Het meest monumentale gebouw in het centrum is de Grote Kerk met een wereldberoemd orgel. De meest bekende Maassluizer uit het verleden is Abraham Kuijper, die hier als bronzen beeld te tijd staat te doorstaan. De meest bekende Maassluizers in onze tijd zijn schrijver Maarten ’t Hart en weerman Marco Verhoeff.

Mijn ouders woonden vanaf 1982 in Maasluis en nu woont mijn broer er nog. Bij hem ga ik even op bezoek.

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.