Station Alkmaar (2)

Eigenlijk is het hele station Alkmaar een eindje naar het westen verplaatst. Daar bevindt zich straks de enige ingang. De oostelijke ingang (bij het busstation) wordt afgesloten. Dat betekent voor busreizigers zo’n 500 meter omlopen. Daar is vast diep over nagedacht in een comité van wijze OV-mannen en een enkele vrouw. Krappe overstappen worden straks niet meer gehaald.

Alkmaar station FietsenstallingFietsers gaan er wel op vooruit. Ze parkeren hun fietsen dichter bij de perrons.

Geen plaats in de fietsherberg

In veel steden worden momenteel enorme fietsenstallingen gebouwd, die enkele weken na de opening alweer te klein blijken te zijn. Onlangs kon ik mijn fiets niet meer kwijt in een stalling in Amsterdam: hij stond vol. Vaak heeft dat te maken met de zogenaamde weesfietsen. Maar op dat Amsterdamse station worden fietsen die er drie dagen staan al verplaatst naar een andere plek, dus daar ligt het niet aan.

In de stalling van Delft parkeren we ook af en toe een fiets. Deze ondergrondse stalling heeft 5000 plaatsen voor de fiets. Een paar weken geleden stond ook deze stalling helemaal vol…

Ik ben mijn fiets kwijt

In zo’n grote stalling zie je mensen vaak langdurig zoeken naar hun fiets. Daarom twee tips:

a) onthoud waar je je fiets hebt gestald

b) zorg voor een opvallend kenmerk aan de achterzijde van de fiets (mijn stationsfiets in Alkmaar heeft een rood kwastje aan het achterspatbord en die in Amsterdam staat altijd op dezelfde plek).

Utrecht Centraal

Bij Utrecht Centraal wordt momenteel de grootste fietsenstalling van de wereld gebouwd. Er komt plaats voor 12.500 fietsen. Aanvankelijk wilde NS zoveel mogelijk betaalde plekken, maar het blijkt dat de gratis stallingen voor de spoorwegen ook aantrekkelijk kunnen zijn. In Apeldoorn nam het aantal fietsparkeerders in één jaar tijds met 70% toe en het aantal mensen dat de auto nam daalde met 11%. Het mooiste is de combinatie van gratis parkeren en een bewaakte stalling. Ik laat mijn fiets liever niet ’s nachts in een onbewaakte stalling staan. Bovendien biedt een bewaakte stalling service.

Alkmaar Station opstelterreinAlkmaar

De stalling in Alkmaar is vergeleken met die in Utrecht maar een kleintje. Er zijn in totaal 5100 plaatsen voor fietsen, het grootste deel aan de voorzijde, een kleiner deel aan de achterzijde. Een parkeerplaats voor een paard heb ik nog niet aangetroffen.

Wie uit de meerdeksstalling komt mist helaas de borden waar op staat van welk perron de trein vertrekt. Ook daar zie je weer dat plannen vast in een degelijk gezelschap zijn bedacht, maar dat men lang niet altijd kijkt door de ogen van de comsument. Alkmaar stationstraverse uitzicht westDaardoor miste ik zaterdag een trein. Het spoor was gewijzigd en het werd niet omgeroepen. Ik liep dus op mijn eigen automatische piloot.

Traverse

Terug naar het overige reisverkeer in Alkmaar. Alle reizigers moeten straks via de stationstraverse. De gelijkvloerse kruising wordt opgeheven. Voor reizigers met een fysieke beperking zijn er liften. Daar ben ik dus niet blij mee. Die liften zijn natuurlijk OK, maar in de tijd dat ik deels rolstoelgebonden was (na een ongeluk) kon ik meerdere malen een station niet in of uit omdat de lift stuk was.

Alkmaar StationstraverseDe stationstraverse is ruim opgezet. Aan de buitenkant komt hij mij te pompeus over, het ziet er naast het oude station in architectonisch opzicht niet mooi uit. Maar als je hoog boven de sporen loopt heeft die ruime opzet wel zijn bekoring.

Geen kroket

Vanaf maart 2016 moet iedereen via de poortjes. Omdat de brug ook een verbinding vormt tussen twee wijken hebben NS en de gemeente Alkmaar pasjes ingevoerd voor omwonenden. Mijn ervaring is echter dat er dagelijks ook honderden medewerkers van de kantoren (Reaal, UWV, Gerechtsgebouw) de oversteek maken om aan de voorzijde een kroket te scoren. Die krijgen geen pasje. Dan maar een krokettenautomaat aan de achterkant van het station bouwen.

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.