Narcisme (2)

Mensen hebben kernovertuigingen over zichzelf in relatie tot de omgeving. Bijvoorbeeld: ‘als ik me aan de regels moet houden ben ik mijn vrijheid kwijt’. Of: ‘als het mis gaat is het altijd mijn fout’.

Kernovertuigingen

Narcistische mensen gaan niet erg gebukt onder hun kernovertuigingen. Als het mis gaat ligt het in ieder geval niet aan hen.

Voorbeelden van kernovertuigingen bij mensen met ernstige narcistische trekken zijn:

  1. Ik hoef mij niet aan de regels en de afspraken te houden. Die regels zijn goed voor anderen, maar ik kan en mag mijn eigen koers bepalen.
  2. Als ik heb bepaald wat er moet gebeuren, dan moet een ander zich daar natuurlijk wél altijd aan houden.
  3. Omdat ik bijzonder en uniek ben heb ik recht op een speciale behandeling.

Bedrijfsuitje

Iedere jaar organiseerde een andere afdeling van het bedrijf het bedrijfsuitje. Deze keer was het team van Jim aan de beurt. Twee medewerkers zetten een programma op papier en legden dat aan de anderen voor. Toen Jim het programma zag constateerde hij dat het niks voor hem was. Hij was niet van plan om naar zo’n duf museum te gaan en al helemaal niet als er met het openbaar vervoer gereisd moest worden. Hij wenste iedereen een gezellige dag en deed zelf niet meer mee.

Kernemoties

Mensen hebben ook hun eigen kern-emoties. Dat wil zeggen: emoties die voor een aanzienlijk deel hun gedrag bepalen. Bijvoorbeeld: ‘als ik niet héél erg mijn best doe heb ik gefaald’. Of: ‘als ik met anderen mee moet doen moet ik mij voortdurend schamen’.

Bij narcistische mensen is de kern-emotie die van de trots. ‘Ik ben overal het beste in’. ‘Ik kan alles heel erg goed, zelfs zonder dat ik er voor gestudeerd heb’. ‘Mijn kinderen zijn de beste leerlingen op school.’

Er onder liggen andere emoties, die je vaak niet direct ziet. Aäron Beck noemt er drie:

  • Woede (vooral als de persoon zich niet erkend en dus afgewezen voelt)
  • Jaloezie (het valt niet te verkroppen als een ander meer aandacht krijgt dan jij)
  • Depressie. Dat was voor mij nieuw, omdat ik ben opgeleid met het idee dat narcistische mensen ‘niet aan depressieve gevoelens toe komen’. Hooguit zou iemand met narcisme aan het eind van zijn leven in somberheid kunnen vervallen omdat het hem allemaal toch niet meer lukt (voor die tijd kon alles nog gecamoufleerd worden). Sinds het lezen van het boek van Martin Appelo (‘Een spiegel voor narcisten’, Boom, 2014) heb ik dat idee bij moeten stellen. Appelo beschrijft zelfs de depressieve narcist als één van de vormen van narcisme.

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

Eén gedachte over “Narcisme (2)”

  1. Mijn ervaring met narcisme verschild nogal met wat ik er hier over lees. Natuurlijk zijn er herkenningspunten, maar als ik over het geheel genomen een oordeel moet vellen ben ik meer narcist dan mijn expartner. Op een of andere manier kan ik niet accepteren dat mijn huwelijk mislukt is. Zelf aangevraagd en in werking gezet en redelijk tevreden over t resultaat blijft mijn ex teveel macht verspreiden naar onze kinderen. Shit die impasse kan ik gewoon niet aan. ( was wel ingecalculeerd, maar ondervinding is gewoon zuur) ik overweeg zelfmoord, omdat mijn taak er gewoon opzit. Ik heb gedaan wat er van mij verwacht werd. Door mijn omgeving g en partner. Vaak gehoord dat ik me weinig aantrekt van wat anderen vinden. Kan dat helaas zelf niet voelen. Ben op(gebruikt) en zie geen uitweg voor mijn 3 liefdes dan ondervinding. Ik wil er alleen geen getuige meer van zijn. Al aangegeven bij huisarts de, maar weg is hard. Het creëren van mijn eigen wereld levert een soort isolement op waaronder ik wel kan functioneren, maar standhouden is meer dan moeilijk. Is dit herkenbaar? En huil ik niet om mezelf, maar om de onmacht die ik voel. Svp het kan toch ook wel anders. Hoe moet ik met mijn kinderen omgaan?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.