De boog kan niet altijd overspannen zijn…

De één heeft er meer last van dan de ander.
Maar het overkomt iedereen regelmatig.
Dat je opeens iets kwijt bent.

Je loopt naar de keuken en je denkt: ”Wat dóé ik hier ook alweer?” Daar is inmiddels al onderzoek naar gedaan. Het blijkt dat het een deur passeren maakt dat je eerder dingen vergeet. Dat heeft indirect met object-permanentie te maken: je dingen voorstellen die je niet ziet.

Als er een deur tussen zit vergeet je dus eerder de dingen die je had willen onthouden. Als je dus vaak dingen vergeet heb je een te groot huis, met teveel deuren. Om dezelfde reden hebben en houden wij een open keuken. Anders zouden er veel te veel dingen onderweg in ons hoofd zoek raken.

Gisteren had ik een lange werkdag. Meestal maakt dat nog niet zo gek veel indruk op de onderdelen onder mijn hersenpan. Vooral in mijn meest bekende werkomgeving: daar weet ik gewoon ongeveer hoe de dingen lopen. Maar na de griep is de geest kennelijk wat minder flexibel. We kunnen dan wel spreken van inflexibilitas mentis.

Het begon er op mijn werk al mee dat ik niet in kon loggen in de computer. Dat is niet helemaal vreemd met drie werkgevers met alle drie ook nog eens verschillende systemen met allemaal weer hun eigen wachtwoord, dat bovendien om de drie maanden verandert.

Gelukkig bleek het niet aan mij te liggen. Het systeem had een reset ondergaan. Daardoor had ik weer eens nieuwe wachtwoorden gekregen. Maar als je niet in je PC kunt kun je ook niet weten dat je een nieuw wachtwoord had moeten hebben.

Verder leek de schade op mijn werk (in dit geval in Amsterdam) nog wel mee te vallen.
Dat werd anders toen ik om 20 uur thuis was. Ik had geen zin om origineel en uitgebreid te koken, dus kookte ik maar een pizza.

Daarna moest ik iemand opbellen. Maar opeens had ik geen idee meer hoe het adressenboek in de telefoon werkte. Gelukkig hebben we ook nog een handgeschreven notitieboekje. Anders had ik dus het betreffende adres niet meer op kunnen bellen.

Even later moest ik in mijn thuiscomputer inloggen. Daar zit ook een wachtwoord op. Alleen kon ik met geen mogelijkheid dat wachtwoord meer bedenken. Ik wist nog wel dat het de beginregels van een lied waren. Door in het Liedboek te bladeren kon ik mij opeens weer het wachtwoord herinneren.

De rest van de avond heb ik maar languit op de bank gelegen. Het was kennelijk nodig om een avondje niet-actief bezig te zijn…

De boog kan immers niet altijd overspannen zijn…

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

2 gedachten over “De boog kan niet altijd overspannen zijn…”

  1. Zo heb ik wel eens op de computer mijn wachtwoord voor een site juist ingevoerd, maar had niet in de gaten dat hij op Caps Lock stond: het was voor het internetbankieren. Ik had het op tijd door (ook daar betekent drie keer fout dat je een nieuw wachtwoord nodig hebt, dat dan eerst weer beveiligd moet worden aangevraagd en geactiveerd).

  2. Een paar dagen terug maakte ik bijna mijn bankpasje ongeldig omdat ik het juiste wachtwoord niet meer wist. Dwz ik heb 2 pasjes, 1 privé met een goed te onthouden wachtwoord die ik circa eens per week gebruik. En een ander pasje voor de administratie van de vereniging van eigenaren, die ik hooguit 2x per jaar gebruik. Die heeft een ander wachtwoord en ik moest daar flink over nadenken wat het was. Achteraf gebruikte ik het goede wachtwoord, maar had ik abusievelijk mijn privé pasje in dat bankmachientje gepropt. Na 2 x kwam er een waarschuwing dat er bij de 3de keer geblokkeerd zou worden. Toen pas viel me op wat er aan de hand was.

    Als er teveel dingen fout gaan, dan denk ik altijd maar dat ik een zeer lichte tia heb gehad. Schijnt dat die hele lichte redelijk vaak voor komen, zonder dat mensen dat weten. Het duurt dan een halve dag eer alles weer gerangschikt is in het hoofd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.