In de bonen (2)

Graag wil ik de bloglezers bedanken voor het meeleven met het feit dat ik enigszins in de bonen geraakt ben.

Vandaag ben ik in een stedelijke agglomeratie  met 5 miljoen inwoners. Ik ben er niet eerder geweest, maar ik verwacht dat er wel enig verkeer zal zijn. Dat kan ook wel eens problemen opleveren als je met je hoofd niet helemaal bij de les bent. Dus ik zal toch mijn best doen om bij de les te blijven en niet opnieuw in een buitenlands ziekenhuis te belanden…

Gisteren had ik het in een team over problemen met het werkgeheugen. In dat deel van het geheugen moet je van alles combineren wat je op dat moment nodig hebt. Bijvoorbeeld hoofdrekenen. Dat vond ik als kind lastig, maar als er dan ondertussen ook nog iemand tegen je aan kletst raak ik de draad van de som én de draad van het gesprek kwijt. Dat schijnt trouwens redelijk normaal te zijn, zeker op mijn enigszins gevorderde leeftijd.

Tot de problemen met het werkgeheugen bij 60-plussers horen o.a.:

– vergeetachtigheid

– snel afgeleid worden

– een gesprek moeilijk kunnen volgen

– neerleggen van spullen waar ze niet horen.

Hebben jullie (lezers) daar ook last van? Of is dat toch redelijk normaal?

Advertenties

Auteur: henk50

Ik ben GZ-psycholoog. Sinds 1975 werk ik in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog.

4 gedachten over “In de bonen (2)”

  1. Ik was altijd al vergeetachtig maar ik merk dat het met het ouder worden (62) sterker wordt. Soms kan ik me niet eens meer herinneren wat ik gisteren gegeten heb.
    Snel afgeleid worden heb ik al mijn hele leven last van, ik denk dat het inherent is aan mijn Asperger.
    Van de andere 2 zaken heb ik (nog) geen last.

  2. Ik ben nog (net) geen 60-plus.
    Ik was op de lagere school heel goed in hoofdrekenen; ik vond het toen ook, vast daarom, leuk om te doen.
    Nu kost het me veel meer concentratie.
    Concentratie ging vroeger vanzelf: als ik zat te lezen hoorde ik werkelijk niet als ik aan tafel werd geroepen om te gaan eten.
    Nu kan ik me nog wel aardig goed concentreren, maar is dat veel vermoeiender.
    Ik heb een kleindochter van ruim 2, bij haar zie ik een heel goed concentratievermogen.
    Dingen neerleggen waar ze niet horen, dat heb ik altijd gedaan.
    Vergeetachtigheid: toen ik studeerde had ik wel een agenda, maar had die eigenlijk niet nodig: ik wist het toch wel; en niet omdat er zo weinig in stond, ik was bijvoorbeeld behoorlijk actief in de VCSA, een niet meer bestaande christelijke studentenvereniging.
    Nu moet ik echt mijn agenda gebruiken om geen afspraken te vergeten; of om te voorkomen dat ik dubbele afspraken maak.

  3. Vooral de 4e is hier in huis schering en inslag…. maar door personen van dik onder de 60. En de andere drie herken ik wel wanneer de wijnfles opeens leeg is…… En in het weekend dan doet mijn werkgeheugen het niet, uiteraard…… Alleen het onbetaald-werk geheugen.

  4. de eerste twee van dat lijstje had ik al toen ik 6 jaar was! Of ik het lijstje inmiddels een beetje knap afgewerkt heb, kan ik zelf niet helemaal goed beoordelen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s