Boem! Krrrrakkkerrrrdekrrrak!

Mijn grootvader (Pake) wilde als jongen predikant worden.

Hij werd echter niet toegelaten tot de Theologische Hogeschool in Kampen.

Dus studeerde hij in de avonduren (na de lange dagen werk op het land) voor leraar. Hij werd leraar geschiedenis en Nederlands aan de Gereformeerd Gymnasia van Kampen en van Leeuwarden. Dat bleek de opstap voor nog allerlei andere bezigheden. Zo schreef hij o.a. dagelijks een blog (en soms twee) voor het Friesch Dagblad, waar hij 35 jaar hoofdredacteur van was.

Twee van zijn kinderen, zijn oudste zoon (mijn vader) en zijn jongste dochter, studeerden wél theologie. Toch bleef ook mijn Pake een buitengewone interesse voor het predikantsschap bewaren. Hij imiteerde erg graag dominees. Hij vond dat iedere dominee uit het hoofd moest preken en daarbij ook beeldend moest kunnen spreken. En microfoons waren ook niet nodig. Waarschijnlijk zou een beamer voor hem grote onzin zijn geweest. Je kon als dominee immers prima uitbeelden wat er aan de hand was?

Tijdens de zondagse middagmaaltijden aan de Huizumerlaan in Leeuwarden (waar hij bijna 60 jaar woonde) voerde hij voor zijn kleinkinderen graag een act op als predikant. Diverse predikanten passeerden de revue. Eén van de beroemdste stukken was het begin van een preek over de ark van Noach.

Om de aandacht te trekken moest je volgens hem verbaal vuurwerk vanaf de preekstoel leveren.

(stilte, de dominee kijkt eerst eens de gemeente rond) 

en dan (héél hard):

“Boem!”

(stilte)

“Krrrrakkkerrrrdekrrrak!”

(stilte)

“Dáááárrrr zat de arrrk vast op de Arrraarrrat!”

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

Eén gedachte over “Boem! Krrrrakkkerrrrdekrrrak!”

  1. Vertellen vind ik veel belangrijker dan schrijven, maar verdwijnt steeds meer naar de achtergrond. Goede vertellers vind ik Midas Dekkers en Freek de Jonge. Eigenlijk zijn dat gewoon de dominees. Maarten Biesheuvel en Nahib Amhali vertellen ook prima. En een goed verteller heeft idd geen lichtbeelden of andere hulpmiddelen nodig.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: