Angsten: als angst uit de hand loopt

Angst is nodig en nuttig. Niemand kan functioneren zonder angst. Kinderen die nergens bang voor zijn zijn in hun gedrag erg gevaarlijk. Ze zien geen gevaar. Dus lopen ze regelmatig in zeven sloten tegelijk.

Als de angst je hele leven gaat beheersen wordt het pathologisch, ziekmakend. Dat is bijvoorbeeld het geval bij een fobie: je leven wordt beheerst door een bepaalde angst die voortdurend aanwezig is. Het is géén probleem als je bang bent voor spinnen, maar je denkt er in het dagelijks leven niet aan. Als je iedere dag overal rondkijkt of er niet ergens een spin zit wordt je leven belemmerd door de angst voor spinnen. Dan spreken we dus van een fobie.

Neurotische angst en morele angst vragen ook om behandeling. Als alle energie gaat zitten in de angst dat je het niet goed doet wordt je leven onplezierig. Je haalt geen diploma omdat je geen energie hebt om te leren (Erikson spreekt van ‘waden door de stroop’). Alle energie zit in het hanteren en onder controle proberen te houden van de angst. Als je voortdurend denkt dat je zondig, schuldig bent verlamt dat ook je leven.

De behandeling van meer concrete situaties gebeurt vaak met gedragstherapie, de dieperliggende spanningen worden vaak behandeld met psychotherapie in combinatie met medicijnen.

Bij psychiatrische ziektebeelden zien we zeer ernstige vormen van angst. Dit is bijvoorbeeld het geval bij psychosen en bij dementie. Het lijden is dan vaak zeer acuut. Men komt er steeds meer achter dat de kleur van de psychose vaak verband houdt met het type angst dat vroeger bepalend was tijdens het kinderleven (bijv. iemand met achtervolgingswaan was altijd bang dat hij niet in beeld kwam).

Angst hoort bij de ontwikkeling. Het is nodig en nuttig dat we soms angstig zijn. Soms bepaalt de angst ons leven teveel en is behandeling nodig.

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.