Puberbrein

De afgelopen jaren was er nogal wat te doen over het puberbrein.
Inmiddels is de grootste hausse alweer verdwenen en zijn er ook kritische opmerkingen geplaatst bij de wel erg neurologische verklaring van de puberale ongemakken.
Eén van de bezwaren is dat de neurologische verklaring geen antwoord wordt gegeven op de vraag waarom in de westerse cultuur de puberteit heftiger lijkt te zijn dan in andere culturen.

Bijna een halve eeuw puberen

Over die puberteit zijn duizenden onderzoeken verschenen. Wat de zin van al die onderzoeken is, is af en toe de vraag. Zo blijkt dat linkshandigen het stadium van de puberteit 4 tot 5 maanden later bereiken dan rechtshandigen. Ik ben ontzettend rechtshandig, dus kun je nagaan…

Voor mij is de intrede in de puberteit trouwens al bijna een halve eeuw geleden. Ik weet het nog: ik liep nét de trap af en ik voelde me opeens een heel ander mens. Ik was puber geworden. Op de zevende trede.

Hoewel: de ware puberteit duurt je leven lang…

Nog niet voldoende reguleren

Maar wat zou nu de belangrijkste verklaring zijn voor de ongemakken van dat puberende brein? Dat is dat bepaalde gedeelten onder de hersenpan verder zijn ontwikkeld dan andere delen. De verstoring zit vooral in de prefontale cortex. Dat is het gebied waar de regulering van het gedrag plaats vindt.
Bij bij sommige dementerende mensen kun je aan heftige ontremmingen zien dat de neurologische problemen in dat gedeelte van de hersenen zitten. De omgeving snapt er dan niets van hoe Pa, die altijd zó netjes en geordend was nu opeens compleet vloekend uit zijn dak gaat.

Bij pubers zou de communicatie tussen de emotionele structuren en de regulerende delen van de hersenen niet goed verlopen. De emoties zijn heftig, maar ze worden nog niet voldoende in bedwang gehouden door het wat meer rationele deel van de hersenen.

Korte termijn doen gaat voor lange termijn denken

Daarmee samenhangend is dat pubers vooral kortetermijndoeners zijn en minder langetermijndenkers zijn. Een instant-beloning werkt beter dan een beloning op lange termijn. Sterker nog: die laatste werkt eigenlijk niet goed.
Dit laatste betekent ook dat de meeste pubers geen enkele boodschap hebben aan bijvoorbeeld de waarschuwing van hun ouders dat excessief drinken op jonge leeftijd je hersenen aantast. Dat laatste merk je immers niet meteen? Dat is van later zorg…

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

2 gedachten over “Puberbrein”

  1. Bij mijn oudste dochter werkten dat soort waarschuwingen voor de lange termijn juist erg goed. Niet eens zozeer doordat wij die als ouders overbrachten, maar door kennis die ze opdeed, waar dan ook maar vandaan: ze is hoogbegaafd, en ze wilde vooral haar goede verstand niet verpesten.
    Ik denk wel eens omdat haar verstand een belangrijk deel uitmaakte van haar identiteit en haar zelfwaardering, dat ze niet wilde riskeren dat haar verstand minder goed zou gaan werken.

  2. en daarbij ff over die harmonie, vraag ik me soms wel eens af of juist dat niet harmonieuze, ehm niet op een bepaalde manier “” noodzakelijk”” is om ehmm stevig volwassen ofzo/enzo te worden ( jij kunt dat altijd veel mooier en professioneler benaderen) als je begrijpt wat ik bedoel….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.