Teveel aan regels en protocollen schaadt de kwaliteit van zorg (2)

En als alles prima op papier staat? Dan krijgt de organisatie een pluim en officiële erkenningen die een voorwaarde zijn om gefinancierd te worden. Toch is het maar de vraag of een goede organisatie op papier ook de dagelijkse werkelijkheid dekt. Ik heb inmiddels heel wat papieren blufpoker gezien.

Motivatie aangetast

Erger is dat het te sterk leunen op mechanismen om de zorg te kunnen verantwoorden de motivatie, creativiteit en het werkplezier van veel medewerkers aantast. Een medewerker met bijna 40 jaar ervaring in de zorg meldde dat ze eerder stopt met werken. Het begeleiden van mensen heeft haar hart, maar het steeds moeten verantwoorden wordt haar teveel. “Ik ben iedere dag twee uur aan het rapporteren, dat gaat ten koste van mijn werk met de cliënten.” Ze is het met me eens als ik zeg dat de zaken goed op papier moeten staan, maar ze kan zich niet meer vinden in de wijze waarop dat tegenwoordig moet gebeuren.  en het onevenredig grote tijdsdeel dat ze kwijt is aan de rapportage.

Georganiseerde ontrouw

Er wordt in de zorg een onevenredig tijdsdeel gestoken in rapportage, verantwoording, het volgen van protocollen, oftewel zorgwetticisme. Ik noem het onttrekken van medewerkers aan de daadwerkelijke zorg: georganiseerde ontrouw. De organisatie dwingt haar om tijd aan de cliënten te onttrekken terwijl ze het gevoel heeft dat ze de mensen waar ze nog steeds hart voor heeft in de steek laat. Een eveneens ervaren collega vertelde hoe ze voor de vijfde maal gegevens opnieuw moet invoeren omdat er alwéér een nieuw systeem is bedacht om de zorgvraag van cliënten in kaart te brengen. En dat terwijl de cliënten al dertig jaar lang ongeveer hetzelfde gedrag laten zien en alleen maar een beetje ouder zijn geworden. De zorgvraag van mensen in de gehandicaptenzorg verandert nu eenmaal niet maandelijks en meestal ook niet per jaar.

Regel of relatie?
Door wie zou u verzorgd willen worden als u erg afhankelijk bent? Door een verpleegkundige die het protocol stipt volgt en de handelingen exact binnen de afgesproken tijd uitvoert? Of door iemand die even uw oververhitte hoofd met een koud washandje afkoelt?
Protocollen zijn soms nodig, jezelf kunnen verantwoorden is een noodzaak binnen de zorg. Maar wat staat er op de eerste plaats: de regel of de relatie? Is het gestandaardiseerd vastleggen van gegevens niet zó ver doorgeschoten dat dit ten koste gaat van de basis: de handen aan het bed? Angst en behoefte aan beheersing blijken slechte en dure raadgevers te zijn in de zorg.

Tegenbeweging

Gelukkig zijn er ook andere signalen. Steeds meer mensen willen niet meer op deze manier moeten werken. En wat een opluchting, het artikel over regelarme zorg in het Nederlands Dagblad van 25 november 2011… Zo kan het dus ook. En wat blijkt bij een eerste onderzoek? Zowel bewoners als personeel hebben er baat bij. Hun kwaliteit van leven gaat er op vooruit.
Om met mijn leermeester Prof. dr. W. Ter Horst te spreken: we moeten weer terug naar een herstel van het gewone leven, hoe gebroken dat leven soms ook is.

(Oorspronkelijk geplaatst in het Nederlands Dagblad, voor mijn weblog enigszins bewerkt).

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

Eén gedachte over “Teveel aan regels en protocollen schaadt de kwaliteit van zorg (2)”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: