Auditieve overgevoeligheid en autisme

Ik heb er al veel vaker over geschreven.
Eén van mijn stellingen in cursussen en besprekingen is dat opvoeders veel meer over de zintuigen van kinderen moeten weten.

Via de zintuigen nemen we de wereld waar. Als de zintuigen niet goed werken raakt ons beeld van de wereld verstoord.

De problemen met de verwerking van informatie via de zintuigen vormen waarschijnlijk de kern van de problemen die mensen met autisme hebben.

Daarbij is vermoedelijk de auditieve overgevoeligheid het meest belastend. Een moeder zei over haar dochter: “Mijn dochter heeft geen oorpijn, maar hoorpijn!” Alle geluiden deden haar pijn.

Gevoelige oren kunnen mensen creatief tot grote hoogte brengen, want je hebt auditieve gevoeligheid nodig voor muziek. Maar tegelijkertijd klagen mensen die auditief gevoelig zijn ook vaak dat geluiden pijn doen aan hun oren.

Er zijn zelfs mensen die beweren dat er een sterk verband bestaat tussen muzikaliteit en autisme. Maar om nu te zeggen dat het Concertgebouworkest uit autisten bestaat, dat gaat ook weer een beetje te ver.

De Amerikaanse kinderpsychiater Stanley Greenspan heeft de gevoeligheden van de zintuigen geleidelijk aan steeds verder in kaart gebracht in zijn boeken.

Een voorbeeld dat hij beschrijft is een meisje dat steeds haar hoofd afwendde als haar moeder in de buurt kwam. De moeder was daardoor steeds onzekerder geworden, ze voelde zich falen als moeder. De vader had met zijn dochter een goed contact.

Bij nader onderzoek bleek dat het meisje een zeer scherp gehoor had en haar moeder een scherpe stem. Die twee dingen gaan moeilijk samen.

Toen de moeder leerde om donkerder tegen haar dochter te spreken verbeterde het contact tussen moeder en dochter… De dochter had niets tegen haar moeder. Ze kon niet tegen de stem van haar moeder. De moeder was geen verkeerde moeder. Ze moest alleen haar stem iets anders gaan gebruiken…

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

Eén gedachte over “Auditieve overgevoeligheid en autisme”

  1. Mooi voorbeeld, wij in de beroepspraktijk roepen vaak, dat een client “zomaar” iets doet, of “uit het niets” bij videotrainingen blijkt dat (zeker wanneer er sprake is van autisme) niets zomaar gebeurt, maar dat we het vaak niet (kunnen) zien.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.